خالی ی نگاه من ببین

منتشرشده: فوریه 18, 2013 در Uncategorized

به خالی ی نگاه من ببین

که ناگهان نگاه تو ربود و برد

کنار عکس تو کشاند که ایستاده ایی

 من نشسته دریا هم ساحل می لیسد

 

روز ِ دراز تابستان روی صورتم موی پریشان

گیسوی مِش کردۀ تو ریخته انگار

و عکاس ِ نامعلوم خود ِ خداست

که سال هاست از یاد ها رفته دارد می خیسد

 

باید بیایی خشک نیست بر نمی گردد

 

در کشویی که کلیدش با رفتن ِ تو گم شد

 قفلی شکستم و  میان ِعکس های تبعیدی

دفترچۀ قدیمی با صدها شماره تلفن پیدا شد

مثل ِسیگاری شکسته که می کشم پکرم  

دود ِ خسته به سرفه می اندازدم

 

باید برگردی به حقیقت قسم

 بین ِ این همه شماره گیجم

سیگاری روی فیلتر سوار کنی

آخرین شمارۀ خدا را  پیدا کنی

زنگی بزنیم شاید موبایل ِ جدید خریده

صافی صداش صد در صد می دانم با صفاست 

 

آه اگر بر گردی

 و شک از اشک پاک کنی

خدا را دوباره عکاس کنی

سراپا سپاس می شوم

میان ِ سرفه های پیاپی

   ساحلی آشنات می شوم .

 

مهدی رودسری

2013-02-18

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s