متاسفیم که باشیم

منتشرشده: فوریه 28, 2013 در Uncategorized

 

هنوز برای رسیدن زود است

اصلن فکر نکن

 هیچ درختی در فکر ِکسی نیست

که زیر بارش ِ برف ِ سنگین

پیر و شاخه شکسته منتظر تبر است

همین دو تفنگ به دوش که زنگ خانه ها را اعدام می کنند

مامور انتخابات ِ صندوق ِ سر کوچه

 برای فیلمبرداری کم آورده اند سیاهی لشگر

چرا برای پاروی شکسته مرثیه نمی خوانی

ترسیده از مبارزه با نیم متر برف نشسته در نگاهم

برای زانوی زخمی متاسفم که باشم

برای کلاه هایی که محکم روی سرها کیپ نشدند

و به وزشی تسلیم شدند که باد ِ باد هم نبود

متاسفم که رسیدم دیر رسیدم  

برای گوش هایی متاسفم که سرما گزید و چنان سرخ

که  یاد ِ یک سرود خوان ِ کمونیست افتادم  

سوت می زند آهنگش سرخ در تمرکزم اما

به تو مظنونم که شاید دزدیده باشی شعرش

هنوز خاک ونمک آشتی نکرده بر کف ِ خیابان ها

انقلابی ترین درخت هم خو کرده به تنهایی 

بهار را انتخاب نمی کند یعنی

شرایط ِ ریشه را برگ می فهمد

تا رگ های ساقه  جراحی نشود

جان از بیمارستان مرخص نمی شود

دوباره ساک ِ قدیمی را زیپ نمی بندد

اصلن فکر نمی کند  برای رسیدن

 پوست وقتی کنده می شود

که سیب زنگ می زند

آمادۀ هماغوشی با من

چرا گوشی بر نمی داری .

 

مهدی رودسری

2013-02-28 

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصاتِ خود را پر کنید یا برایِ ورود رویِ نقشک‌ها کلیک کنید:

نشان‌وارهٔ WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

درحال اتصال به %s