شاهد و مشاهده و مشاعره ( پنج )

منتشرشده: مارس 13, 2014 در Uncategorized

 

» در بیست و پنج اسفند یا شانزده مارچ در سنگر

به دوشنبه بازار معروف کمی مانده به رشت «

 

تولد

 

در یک روز برفی متولد شدم

بوران باد را می خورد

طوفان بوران را می بلعید

می لرزید سقف ِ خانه شاید

که مادرم می ترسید شاید

هم می لرزید حالا هم

هم جیغ می کشید

که خسته شدیم

با سر به دنیا آمدم

دوست ِمن با پا دنیا آمد

و بر گشت و بار دوم یادم

در حال ِ فکر کردن بودم شاید

گریه نکردم بی دلیل فکر کردند مرده ام

به پشتم زدند کبود دردم گریستم

پنجاه و در پرانتز ( هنوز )

فکر می کنم کیستم    می زنند

فکر می کنم نیستم    می زنند

فکر می کنم هستم    می زنند

مادرم هر شب در خوابم می لرزد

اما نمی ترسد هیچ دیگر جیغ نمی کشد

هشتاد و در پرانتز ( پروانه )

 خانه هنوز طوفان و بوران و باد

هر روز

تولد ِ یک آدم برفی.

 

دو باره از بازار ِدوشنبه  در تمام ِ عمر

انگار بی وطنم سنگر

گذر کردم .

 

مهدی رودسری

2014-03-13

 

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصاتِ خود را پر کنید یا برایِ ورود رویِ نقشک‌ها کلیک کنید:

نشان‌وارهٔ WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

درحال اتصال به %s