شاهد و مشاهده و مشاعره ( پنج )

منتشرشده: مارس 13, 2014 در Uncategorized

 

» در بیست و پنج اسفند یا شانزده مارچ در سنگر

به دوشنبه بازار معروف کمی مانده به رشت «

 

تولد

 

در یک روز برفی متولد شدم

بوران باد را می خورد

طوفان بوران را می بلعید

می لرزید سقف ِ خانه شاید

که مادرم می ترسید شاید

هم می لرزید حالا هم

هم جیغ می کشید

که خسته شدیم

با سر به دنیا آمدم

دوست ِمن با پا دنیا آمد

و بر گشت و بار دوم یادم

در حال ِ فکر کردن بودم شاید

گریه نکردم بی دلیل فکر کردند مرده ام

به پشتم زدند کبود دردم گریستم

پنجاه و در پرانتز ( هنوز )

فکر می کنم کیستم    می زنند

فکر می کنم نیستم    می زنند

فکر می کنم هستم    می زنند

مادرم هر شب در خوابم می لرزد

اما نمی ترسد هیچ دیگر جیغ نمی کشد

هشتاد و در پرانتز ( پروانه )

 خانه هنوز طوفان و بوران و باد

هر روز

تولد ِ یک آدم برفی.

 

دو باره از بازار ِدوشنبه  در تمام ِ عمر

انگار بی وطنم سنگر

گذر کردم .

 

مهدی رودسری

2014-03-13

 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s