تیشه بر ریشۀ شیشه ( بیست ودو)

منتشرشده: مارس 5, 2014 در Uncategorized

 

آدم بودم

حوا سیب ام داد

مار با دو نیش به فاصلۀ شیش خندید

حوا اول سیب را بویید

بعد بوسید سیب من وا دادم

آدم بودم موز شدم

به مار اعتماد کردم

استپان ماکسیموفوویچ رکورد ِ موز خوری در گینس دارد

موز شد و حوا سیب گاز زد

موز شدم و بودم تا داد

چون موز مرموزتر

نیش خندۀ مار در فاصلۀ شیش

وقتی سیب ِ اعتماد سوراخ است

سوزن راهِ گریز

این جاده تا حوا گاز می دهد

آدم از سوراخ می گذراند سوزن

تو روبروی منی

استپان ماکسیموفوویچ حالا

دو دُم موز مار اختیار دارید رکورد دارد

حوا بود

آدم دید

سیب داد

موز گرفت

پوست کند

بویید

بوسید و لیسید

تن برفِ همین نشانی در قرمز و زرد ِنقشه

شهر ِ قطب خیز / شش ماه یخ

سیب شش منجمد ماه موز خیس

شهر ِ قطب خیز ِ بهشت

زیر و روی زندگی

روبروی کوچه روح

حالا همسایۀ استپان ماکسیموفوویچ او

رکورد در سه موز مار دُم دارد .

مهدی رودسری

2014-03-05

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تیشه بر ریشۀ شیشه ( بیست ویک)

منتشرشده: مارس 4, 2014 در Uncategorized

 

«»بهار»»

 

برف می ریزد ریز ریز

نه می بافد نرم نرم

و خدای آسمان آفتاب

پشتِ نازکِ ابر

سایه ایی از او کمی سفید کمی زرد

یک دو دلاری کفِ دستم

می دهم و سیگار می خرم

عابران خسته از این همه برف

مدرسه ییها تازه معتاد کرده اند

عادت شده اند به برف و برف بازی

                     تعطیل شده اند

تازه معتاد شده اند

عادت کرده اند به برف

                    تعطیل کرده اند

در این پلازا تا چشم می بیند تابلو

می نویسم و به مغز می سپارد آیفون

بازم که تبلیغ نوروزی می کنی بغلی

آتش بزن کنارتم

هستم.

 

مهدی رودسری

2014-03-04