Migration

منتشرشده: دسامبر 24, 2012 در Uncategorized

 

When the sunset reads the legend

And the last summer lights are yellow, orange and red

Parks get crowded

And drowned in jazz festival.

 

Suddenly the lost one pops up

The first romantic glance

Anew kiss on friend’s cheek

The last parting in wind

 

The sparkles of jazz that carve the metal benches,

Pass through singing bodies.

I turn on a lighter

He lights his cigarette

The coughs and silences

The familiar floating sneezes and hiccups in the air

 

The beginning of awaking is always long lasting

And this fidgety sunset has stolen the light dreams

Woodpile in braziers are dancing in the distance

Some people in front of Music Camp are dancing

They are cheering up

They are whistling

 

And the silence chest is empty from warning

Sometimes a meteor passes my eyes

And suddenly a memory, a strange little wet tears.

No need for night,

For this hilarity we have paid a price

That has been forgotten.

 

Mehdi Roudsari

2012-08-06

 Translated by Hanna Kasraee

 

 

 

 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s