تب سار

 

این آهنگ در واقع

رقص ِ پرندگان را یاد می ده :

وزن متوسط    لازم نیست بدوید

در جا می رقصیم

دست باز  سکوت ها مرتب

لطفن به موسیقی گوش کنید

حرکات ِ دست و  پا و  کمر گردن

هماهنگ تر آواز کنید

ساده نیست نمی شینه می دونم

دست ها رو به آسمان

پرواز ِ پرندگان همیشه این جوری آغاز می شه

به گمانم ساده نیست

سازهای بادی  نی  نی   نی

برنج زاران ِ چین

حالا آهسته به طرف ِ زمین

گردن بچرخانید

دست ها روی زمین

نیم خیز افق را تماشا کنید

در هر حالتی که هستید

پشت ِ سر  ثابت

ساده بمانید

ببینید چطور قد راست می کنم

آدمم  دمم با اینکه سیگار می کشم

 دود می دانید چطور از دهان بیرون می آید

نفس بیرون

کمر صاف  دست باز

حالا به روبرو نگاه کنید

ببینید چطور صلیب می شم

حالا دست ها از صلیب بالاتر

فرشته می شم

بالاتر هلال ِ دو کف روی سر

خدا می شم

بچرخید کمی بچرخید

آهسته تر چرخ چرخ  بچرخید

دست ها همچنان هلال ِ خدا

 لطفن از وزن خارج نشید

از وزن خارج نشید

وزنخارج نشید

پرواز کنید .

 

 

در آموزش گاه ِ رقص ِ نوئل نوشتم.

 

مهدی رودسری

2012-12-25

 

 

When the sunset reads the legend

And the last summer lights are yellow, orange and red

Parks get crowded

And drowned in jazz festival.

 

Suddenly the lost one pops up

The first romantic glance

Anew kiss on friend’s cheek

The last parting in wind

 

The sparkles of jazz that carve the metal benches,

Pass through singing bodies.

I turn on a lighter

He lights his cigarette

The coughs and silences

The familiar floating sneezes and hiccups in the air

 

The beginning of awaking is always long lasting

And this fidgety sunset has stolen the light dreams

Woodpile in braziers are dancing in the distance

Some people in front of Music Camp are dancing

They are cheering up

They are whistling

 

And the silence chest is empty from warning

Sometimes a meteor passes my eyes

And suddenly a memory, a strange little wet tears.

No need for night,

For this hilarity we have paid a price

That has been forgotten.

 

Mehdi Roudsari

2012-08-06

 Translated by Hanna Kasraee